Onca duygu ve düşünceyi bir tarafa itip susturabilmek kendini…
İçini dökemeden bi kenara, sığdırmaya çalışmak, yaşananları yaşanamayanları
Baktığın yerlerin boş, bastığın yerlerin boşluk olması hayat!!!
Susmak avazın çıktığı kadar susmak
Kulakların sağır olana kadar susmak
Günlüne takılanları diline düğüm yapmak
Haykıra haykıra es vurmak
Arayış değil kendini bulmak değil özgürlüğe tutunmak değil hayat!!!
Sadece nefes almak
Aldığın her nefeste umudu mutluluğu içine çekip Hüznü kederi üfleye püfleye çok çok uzaklara atmak
Küçükken annemin sandıkta sakladığı bi bebeğim vardı evet benim de bir bebeğim vardı. Bunu bi tek ben bilirdim annem bile bilmezdi
Birde arkadaşlarıma söylerdim annem dışarı çıkartmama izin vermiyor ama benim de bir bebeğim var derdim
Meğer o benim hayallerim umudummuş
Yıllar sonra kendi iç sandığıma ulaştığımda anlamam da benim hayat dersim olmuş. Meğer gittiğim her yere götüremem, gitmek istediğim hiç bi noktaya ulaşamamam bundanmış….
Derin nefeslerim var şimdi!!!
En içte yaşıyorum umudu mutluluğu
En öteye itiyorum kendimde barındırmadıklarımı!
Bebek bazen gitmek istediğim yer oluyor, bazen okumak istediğim bir kitap, bazen yaşamak istediğim an!!!
İç sandığınızda kendinize dair ne saklıyorsanız iyi bakın ona, gün yüzüne çıkarın ki aydınlık hayat olsun herkese!!!
Bir yanıt yazın