Açık penceremden içeriye
Hafif bir kış rüzgarı
Serin
Sıcak
Narin
Dağınık saçlarım ve
Ilık boynumda
Elisa
Sen misin
Her sabah göğsümde dolanan?
Yırtık parmak uçlarımı
Öpen, koklayan
Gülümsemeli miyim sence?
Seni görmek istemiyorum
Ama hissetmeyi seviyorum
Konuşmak istemiyorum
Ama varlığın vücudumda dolanırken
Tek düşüncem
Ben buraya mı aitim
Burası benim mi
Ben senin miyim
Elisa
Al kemanını ve otur yanıbaşıma
Soğuk bir Kasım sabahında
Isıt beni güzel yüzün ve müziğinle
Her şeyden çok ihtiyacım var sana
Doğrulup güzel bir gülümsemeyle
Takip ediyorum rüzgarın yönünü
Burası bir uçurum
Beni mi bekliyorsun aşağıda
Atlamalı mıyım
Kahverengi takım elbisemle
Neler getirdin bana Elisa
Sen var mısın
Aşkımız ve acımız duruyor mu
Çok önceydi
Seni tanıdığıma memnundum
İnsanlığın sonuna dek seni tanıdığım için memnun olacağım
Her sabah ve her gece yatağıma dolanan rüzgarından
Hoşnut ve üzgün kalacağım
Bıraktım uyuşturucu ve hapları
Seni daha az görmemi sağlıyorlar
Özlüyorum
Tekrar başlamalı mıyım
Burası bana ait değil
Ben buraya ait değilim
Sen bana aitsin
Sen haplarda ve uyuşturucudasın
Ayın göstermediği
Hep parlayan gökyüzünde
Işıl ışıl bir yıldızsın
Rüzgarını takip ettikçe
Hafif iniltilerin daha da duyuluyor kulağıma
Bu uçurumdan aşağısı sensin
Ve ben atlamalı mıyım
Yoksa her sabah ve her gece
Ilık nefesinle
Yatağıma gelip
Bana müzikler söyleyeceğine söz verir misin?
Sana hep aşık kalacağım Elisa
Ta ki insanlık sonlanana dek
Sana hep aşık kalacağım
Çünkü sen, bana aitsin
Ve ben, sana aitim
Bu leş bekçilerinin yaşadığı dünyada
Biz seninle çocuklar gibiyken
Şimdi büyüdük
Ve umutlar
Ve masumiyet
Huzura vergi olarak ödendi
Kalmadı bizden tek bir an
Ve sevgimizden tek bir tutam
Elimden tutup
Beni kemanınla
Hoş sesin ve
Acıyla dolu iniltilerinle
Bebekler gibi uyutur musun?
Uyutursan eğer
Söz veriyorum
Son masumiyetim
Ve huzurum da
Senindir
Sana hep aşık kalacağım Elisa
İnsanlık sonlanana dek
Sana hep aşık kalacağım
12 Kasım Pazartesi, sabah 08:00 sıraları
Müzik; Evgeny Grinko – Carousel